Nie znamy dziś źródeł, które opowiedziałyby nam o początkach dziejów Komborni.
Z różnych wskazówek wnioskujemy, że wiązać je należy z planową działalnością gospodarczą państwa wspierającą rozwój osadnictwa, którego największe nasilenie przypadło na czasy panowania króla Kazimierza Wielkiego.

Historycznie pojecie „dwór” używane było na określenie całego zespołu rezydencjonalnego powiązanego z folwarkiem i wsią. Oznaczało kompleks zabudowań mieszkalnych i gospodarczych wraz z otoczeniem. Centralny budynek założenia, zamieszkiwany przez właściciela, określany był pojęciem dom pański lub krócej dom.

Najstarszy przekaz, odnoszący się do kompozycji otoczenia dworu w Komborni, stanowi mapa katastralna z 1851r. Widzimy na niej, że od południa dwór otacza znacznie mniejszy niż obecnie park o kwaterowym rozplanowaniu. Obszar po jego wschodniej stronie zajmował sad również z podziałem kwaterowym. Pomiędzy dworem a spichlerzem uwidoczniony jest gazon. Od domu, w kierunku zachodnim, mijając lamus od południa, ku bramie, na granicy założenia, wiodła dębowa aleja.

W sposób naturalny założenia dworskie powstawały, gdy właściciel, lokowaną wieś wybierał na swoja siedzibę. Powstawały także w drodze przekształceń gospodarstw sołeckich wykupywanych przez właścicieli wsi w dobie rozwoju gospodarki pańszczyźnianej. Brak wzmianek źródłowych sprawia ze o początkach założenia dworskiego w Komborni możemy jedynie wnioskować z różnych poszlak.